دیبا؛ شاعر اسلامشهری که با وجود فلج مغزی ۹ کتاب نوشت + فیلم 

اسلامشهر – شهراوند – ربابه فتوحی متخلص به «دیبا»  نویسنده و شاعر ۴۳ ساله اسلامشهری که با معلولیت فلج مغزی زندگی می‌کند، تاکنون ۹ عنوان کتاب منتشر کرده و دهمین اثرش در دست چاپ است؛ او در گفت‌وگو با شهرآوند از مشکلات تردد شهری و رفتارهای نادرست برخی شهروندان گلایه می‌کند.

به گزارش شهراوند، ربابه فتوحی، شاعر و نویسنده اسلامشهری که با نام ادبی «دیبا» شناخته می‌شود، علی‌رغم وجود معلولیت جسمی–حرکتی (CP)، توانسته است جایگاهی قابل توجه در حوزه ادبیات کسب کند. او تاکنون ۹ کتاب را به چاپ رسانده و دهمین اثرش نیز در حال طی مراحل انتشار است؛ آثاری که بیشتر آنها مجموعه شعر و دل‌نوشته‌هایی درباره امید، دردهای خاموش و تجربه زیسته زنان است.

او با وجود شرایط دشوار جسمی، طی سال‌های فعالیت فرهنگی خود موفق به دریافت نشان نخبه ۱۱۰ طلایی حضرت علی(ع) از تلویزیون معلولین توانا، تندیس معلول موفق و تندیس امام‌رضا(ع) از انجمن معلولین اسلامشهر، همچنین لوح‌های تقدیر متعدد از فرمانداری اسلامشهر (۱۳۹۴)، اداره بهزیستی اسلامشهر (۱۳۹۲)، انجمن ادبی قلم تهران، فرهنگسرای قائم منطقه ۱۸ تهران، امور اجتماعی و فرهنگی منطقه ۴ تهران، مسابقه شعر کوتاه یلدایی مشهد برای کسب مقام اول، فرهنگسرای کار منطقه ۹ تهران و انجمن قلم (۱۳۹۵)، اداره ارشاد و کتابخانه‌های عمومی اسلامشهر (۱۳۹۵)، مسابقه شعر کوتاه نوروزی مشهد، سازمان بهزیستی کشور و انجمن علمی و آفرینش هنرهای معلولان ایران برای انتخاب کتاب «زمستان در مرداد» در جشنواره کتاب حوزه معلولیت، اداره بهزیستی اسلامشهر و معاونت توانبخشی استان تهران (۱۳۹۵), معاونت امور اجتماعی و فرهنگی منطقه ۱۸، مؤسسه رعدالغدیر منطقه ۱۸ (۱۳۹۵), اداره ارشاد اسلامشهر برای کتاب «ساعت بیداری» (۱۴۰۱), اداره کل سلامت شهرداری تهران، انجمن ادبی بیدل و اداره ارشاد اسلامشهر در عصر شعر «سایه‌سار غزل» (۱۴۰۲)، اداره بهزیستی و اداره ارشاد اسلامشهر برای تألیف کتاب «لبخند خدا» (۱۴۰۴) و همچنین تقدیرهای دیگری از اداره بهزیستی اسلامشهر شده است.

دیبا در گفت‌وگو با شهرآوند، بخشی از دغدغه‌های روزمره خود را مطرح کرد و گفت که مناسب‌سازی‌ ناکافی معابر شهری و رفتارهای بعضاً نامناسب برخی شهروندان از مهم‌ترین مشکلات او در مسیر تردد و فعالیت‌های فرهنگی است. او با وجود این دشواری‌ها، همچنان نوشتن را «تنها راه نفس کشیدن» توصیف می‌کند.

پدر این نویسنده نیز در گفت‌وگو با خبرنگار ما، از سختی‌های دوران تحصیل دخترش یاد کرد و گفت: دخترم یک نعمت است و نبود امکانات و حمایت ها باعث نشد که ما در فراهم‌کردن شرایط تحصیل برای فرزندمان کوتاهی کنیم و بسیار سختی کشیدیم، حتی برای مدرسه رفتن دخترم من از کارم اخراج شده و ۴ سال بیکار بودم .

وی افزود که حمایت‌های رسمی و سازمانی از استعدادهای معلول هنوز «کافی و پایدار» نیست و خانواده‌ها بار سنگین آموزش و توان‌بخشی را بر دوش می‌کشند.

فتوحی در پایان ابراز امیدواری کرد با توسعه مناسب‌سازی شهری در اسلامشهر، مشارکت اجتماعی و فرهنگی افراد دارای معلولیت بیش از گذشته تسهیل شود.